 |
Sega Touringcar Championship sloeg bij zijn release niet bepaald in als een bom. Het leek in veel opzichten op Sega Rally Championship, maar die was toen al twee jaar oud en nauwelijks meer toonaangevend. Tien jaar na dato kijken we echter door een andere bril en is veroudering wel het laatste waar we op letten.
De Sega Saturn is volgens velen de console die niemand wilde hebben. Degenen die even verder kijken weten echter wel beter. De Saturn bracht enorm veel plezier, niet alleen in de vorm van 3D, maar ook 2D. Het is niet zo dat de Saturn geen 3D aankon (integendeel), maar door het ingewikkelde ontwikkelproces zagen 3D games er minder goed uit dan die op de directe concurrent; de Playstation van Sony. In 1996 begon duidelijk te worden dat de Saturn het ging afleggen tegen de Playstation. De hoeveelheid beschikbare spellen nam af en veel goede spellen werden enkel uitgebracht in Japan, waar de console een redelijk succes was en zelfs ondersteund werd tot eind 2000.
Mickey is met zijn vriendin Minnie aan het dartelen in de vrije natuur als de heks Mizrabel plotseling komt aangevlogen en Minnie ontvoerd. Ze wil Minnie opsluiten in haar duistere kasteel zodat ze haar schoonheid kan stelen. Mickey laat dit natuurlijk niet op zich zitten en besluit haar te bevrijden.
 [!]_017.jpg "Castle of Illusion")
 [!]_009.jpg "Castle of Illusion")
 [!]_014.jpg "Castle of Illusion")
 [!]_016.jpg "Castle of Illusion")
 [!]_007.jpg "Castle of Illusion")
 [!]_002.jpg "Castle of Illusion")
Lang geleden, toen ik nog slechts een nietige scholier was, in plaats van de machtige recensent die ik nu ben, had de snackbar bij mij in de buurt een arcadekast van Virtua Racing. Niet zomaar een kastje, maar een echte sit-down in de vorm van een monocoque met een bas die je rug deed breken. Elke pauze gingen ik en mijn vrienden daar naartoe om een paar potjes te racen. Totdat op een gegeven moment de kast weg was. Waar hij was weet ik niet, maar mijn hart was gebroken.
‘Minder is Meer’ luidt een bekend gezegde. Er is geen spel waar dit meer voor geldt dan Sega Rally. In tijden waarin racespellen met honderden wagens en tientallen racetracks geen uitzondering meer zijn, is Sega Rally een verademing. Je hebt namelijk slechts drie auto’s en maar vier race tracks tot je beschikking. Je hoeft geen wagenpark te beheren of auto’s op te voeren tot ze krankzinnige vermogens hebben (en er als bijgevolg krankzinnig uitzien). Ook zijn er geen shortcuts te vinden, kun je geen kudos verdienen en hoef je geen passagiers mee te nemen. Nee, dit spel is puur racen. In zijn allerzuiverste vorm.
Het racegenre is, naar mijn mening, pas echt goed geworden met de komst van polygonen. Voordat deze gebruikt werden was het moeilijk om snelheid en diepte op het scherm te toveren. Twee bestanddelen die juist zo belangrijk zijn voor racen. Toch zijn er in de videogame-geschiedenis 2D racespellen uitgebracht die, zelfs nu nog, de moeite waard zijn. Het kan wat moeite kosten jezelf om te schakelen van Need for Speed Underground naar een spel als Outrun, maar als je het eenmaal hebt gedaan zijn deze spellen meer dan een beetje vermakelijk.
Sonic Chaos is één van de drie ‘echte’ Sonicspellen voor de Sega Master System en uitgebracht in 1993. Waarom Sonic Chaos niet gewoon het nummer drie mee kreeg is mij een raadsel. De opzet en het doel van het spel zijn immers gelijk aan de andere delen.
Recente reacties