Sinds de komst van de computer en het science fiction filmgenre spreken robots bij veel mensen tot de verbeelding. Of het nou de robothuisdieren van Sony (en SEGA) zijn of de robotachtigen uit Star Wars of het Transformer speelgoed; robotachtigen zijn erg geliefd. De robots in Binary Domain zijn helaas een stuk minder aandoenlijk. Sterker nog; ze lijken de mensheid te bedreigen!

Het verhaal van Binary Domain is even intrigerend als angstaanjagend. Door ‘Global Warming’ is een groot deel van de wereldsteden onbewoonbaar geworden. Om nieuwe bewoonbare steden te bouwen werden de robots van de Amerikaanse firma Bergen ingezet. Een groot financieel succes voor Bergen, maar een doorn in het oog van hun grootste concurrent uit Japan; Amada Corporation. Zij beschuldigen er Bergen ervan hun technologie te hebben gestolen. 

Binary Domain

Ondertussen zijn de robots zelfs zó geavanceerd geworden dat ze niet meer van ‘echte’ mensen te onderscheiden zijn. Ze worden zogenaamde ‘Hollow Childs’ genoemd. In 2040 verbiedt de Internationale Robot Technologie Associatie bedrijven dan ook om nog langer Hollow Childs te produceren. De spreekwoordelijke bom barst wanneer er in 2080 een Hollow Child het hoofdkwartier van Bergen binnendringt. De IRTA voorziet een potentiële ramp en stuurt er speciale Rust Crews teams op uit om te onderzoeken of Amada het verdrag heeft geschonden.

Als Dan ‘The Survivor’ Marshall ben jij onderdeel van één van deze teams en wordt je in hartje Japan gedropt. De ‘Single Player’ (Campaign) modus van Binary Domain bestaat uit zes hoofdstukken. Onderweg naar het hoofdkwartier van Amada reizen Dan en zijn team onder andere door de straten (en sloppenwijken) van Tokyo en met robots bezaaide riolen. Hoewel de omgevingen niet allemaal even origineel zijn zien ze er wel allemaal prachtig uit. Door een behoorlijke hoeveelheid detail te combineren met een groot aantal indrukwekkende bouwwerken is het de makers goed gelukt een geloofwaardige spelomgeving neer te zetten. 

Helaas zijn veel van de personages die je tegenkomt iets minder indrukwekkend en geloofwaardig. Ze zien er niet origineel uit (teamlid Big Bo lijkt zelfs rechtstreeks uit Gears of War te komen), hoesten het ene cliché na het andere op en stralen weinig intelligentie uit. Zo lopen teamleden regelmatig dwars door je kogelregel heen of staan apathisch te kijken terwijl je druk bezig bent alle robots van je af te vechten. Op teamlid Faye en de robot Cain na heb ik me meer geërgerd aan deze personages dan dat ik me echt om hun lot ging bekommeren.

De makers van Binary Domain hadden waarschijnlijk de intentie deze teamleden door middel van ‘Voice Recognition’ wat hulpvaardiger (en daarbij het spel levendiger) te maken. Spreek orders in je headset en je teamleden zullen voor je klaar staan. In theorie dan, want erg goed vond ik het allemaal niet werken. De meeste van de door mij gebezigde termen werden niet (of verkeerd) opgepikt, hetgeen voornamelijk leidde tot scheve gezichten. Ik ben op den duur dan ook maar overgestapt op simpele ’Yes’ en ’No’ kreten. Het is allemaal leuk bedacht maar had net even iets beter uitgewerkt moeten worden om ècht iets aan het spel toe te voegen.

Binary Domain

Gelukkig hòèf je de Voice Recognition niet te gebruiken, deze kan in het optiescherm ook simpelweg uitgeschakeld worden. En dat is op zich best prettig, want je hebt je aandacht vaak volledig nodig om de in grote getale aanwezige robots uit te schakelen. Dit kun je doen met een flink arsenaal aan wapens dat bij speciale terminals gekocht kan worden. Ook allerhande gadgets als medikits en nanotechnologische snufjes behoren tot het assortiment. De credits verdien je simpelweg door het vernietigen van robots en dan het liefst zo stijlvol mogelijk; ‘headshots’, ‘combo’s’ en het kapot slaan van robots leveren je extra credits op.

De zes hoofdstukken in de Campaign modus bieden je in eerste instantie ongeveer negen á tien uur gameplay. Na honderden (misschien wel duizenden) robots, grofweg een dozijn ’bazen’ en een flink aantal onverwachte plotwendingen is het spel over. Of toch niet?
Je krijgt namelijk de mogelijkheid spel opnieuw te doorspelen om zo al het wapenarsenaal te ontgrendelen en de vriendschappen met je teamleden te versterken. Uiteraard kan dit alles ook meteen op een niveautje hoger en ook het spelen van losse hoofdstukken uit het verhaal wordt nu mogelijk.

Maar, helaas helaas, het is wederom niet mogelijk deze modus met een ander menselijk persoon door te spelen. Bayonetta, Vanquish, Yakuza.. ze boden allemaal een uitstekende Single Player modus maar ontbeerden een sterke Multiplayer modus. Helaas kan nu ook Binary Domain aan dat lijstje worden toegevoegd. Zoals met veel dingen heb je ‘meer plezier met twee’ en is het onbreken van een ècht sterkte multiplayer modus een groot gemis. Als pleister op de wonde biedt het spel nog wel een speciale ‘Survival’ modus en een (ietwat simpele) versus modus. 

Binary Domain is een spel geworden dat me zowel positief verrast als teleurgesteld heeft. Het verhaal zit goed in elkaar en de spelomgevingen zijn indrukwekkend, maar het Voice recognition-systeem werkt matig en de kunstmatige intelligentie van de Rust Crews teamleden laat nog een hoop te wensen over. Tevens zal SEGA zich moeten realiseren dat de meeste van de hedendaagse kaskrakers spellen zijn met een sterke multiplayer modus en Binary Domain hierop tekort schiet. Desalniettemin is het geheel meer dan voldoende.

+ Indrukwekkende omgevingen
+ Verhaal zit goed in elkaar
+ Cain!

- Weinig origineel
- Voice recognition werkt matig
- Geen coöperatieve modus
- Gebrekkige intelligentie teamleden

Score: 7.5/10

Gerelateerde berichten:

• Datum voor Binary Domain-demo bekend
• Kazuma Kiryu speelbaar in Binary Domain
• Nieuwe trailer Binary Domain
• Nieuwe screenshots Binary Domain
• Eerste gameplaytrailer uitgebracht voor Binary Domain

Ivenne Recensie, Spotlight Binary Domain, PlayStation 3, Xbox 360