Recensie: Thor God of Thunder (Nintendo DS)
Voor de Marvel games van SEGA hebben we nog niet veel champagneflessen ontkurkt. Nee, het was meer zure wijn in oude vaten. Voor de Nintendo DS versie van Thor: God of Thunder tapt SEGA en ontwikkelaar WayForward echter uit een ander vaatje. Meer na de klik !
Het verhaal van de Nintendo DS versie van Thor: God of Thunder houdt alvast geen rekening met de verhaallijn van de film. Elke reden is natuurlijk goed om Thor eens een goed robbertje te laten vechten. Ditmaal wordt Asgard overrompeld door trollen en demonen. Wanneer Thor’s liefje Sif ook nog eens verdwijnt is voor deze Noorse superheld de maat vol. Zijn tocht wordt bemoeilijkt door een oneindige stroom demonen en pittige eindbazen.
Deze versie van Thor is een beat’m up zoals we ze kennen uit de 16-bit dagen. Dit is helemaal geen negatieve kritiek, integendeel. Deze ‘God van de Donder’ speelt als een trein waarbij onze superheld een vrij uitgebreid arsenaal aan gevechtstechnieken heeft. Naast de standaard hamerslagen, kan Thor zijn vijanden mee in de lucht nemen, een paar mokerslagen uitdelen en vervolgens op de grond kwakken. Door je hamerslagen goed te timen, kan Thor zelfs door de verdediging van de demonen breken. Belangrijk zijn ook de ‘juggle combos’ waarbij Thor de demonen in de lucht kan slagen om nooit meer de grond te raken.
Verwacht niet het allerdiepste gevechtssysteem maar al bij al zorgt dit voor een gevarieerd repertoire aan aanvalstechnieken. Thor zou geen superheld zijn als hij geen superkrachten zou bezitten. Door je magiemeter te vullen kan Thor – hoe kan het ook anders – de bliksem en donder ter hulp roepen. Het gevechtssysteem krijgt nog een extra laagje diepgang door de magische stenen die je doorheen het spel kan verzamelen. Deze magische stenen bevatten extra aanvals- of verdedigingkracht, of maken je superaanval nog krachtiger. Iedere magische steen heeft een heel andere eigenschap zodat je het gevechtssysteem van Thor kan aanpassen naar jouw wensen.
Ondanks de gameplay is het grote probleem van Thor op de Nintendo DS de eentonigheid. Natuurlijk is dit een beetje eigen aan het brawler genre maar de stroom aan vijandelijke demonen lijkt op sommige momenten niet te stoppen. Het helpt ook niet dat je steeds tegen dezelfde vijanden moet vechten. In elk level komen ze terug, hetzij in een ander kleurenpallet. Gelukkig maken de gevechten met de soms indrukwekkende eindbazen veel goed. Sommigen vullen zelfs de twee DS schermen. In de eerste werelden zijn deze eindbazen nog heel vriendelijk maar naarmate het spel vordert, worden ze best pittig.
Grafisch weet ontwikkelaar WayForward heel wat uit de Nintendo DS te halen. Zoals ik al zei herinnert Thor: God of Thunder aan een 16-bit spel zonder dat dit een verwijt is. Een rijk kleurenpallet, gigantische eindbazen, variatie in de levels en een uitstekende animatie van Thor’s gevechtssysteem liggen aan de basis van een aangenaam schouwspel.
De Nintendo DS versie van Thor: God of Thunder is een aangenaam knokspel geworden. Het is een hommage geworden aan de 16-bit brawlers van welleer. Een uitstekende gameplay met een gevarieerd gevechtssysteem liggen aan de basis van dit aangenaam Nintendo DS spel. Het grootste probleem is echter de eentonigheid. Op een gegeven moment treedt de verveling in. Thor wordt daarom ook best in kortere speelsessies gespeeld.
+ gevechtssysteem gevarieerd
+ boeiende eindbazen
- eentonige gameplay
- gebrek aan variatie van de vijanden
Score: 7/10

