Start > Recensie, Spotlight > Recensie: Super Monkey Ball Step & Roll

Recensie: Super Monkey Ball Step & Roll

26 maart 2010

Super Monkey Ball is een spelconcept dat alleen SEGA kon verzinnen. Eenvoudige arcade gameplay, simpel om je tanden in te zetten maar uitdagend genoeg om vervolgens je tanden op stuk te bijten. Jammer genoeg kon SEGA de oorspronkelijke kwaliteit in de laatste Super Monkey Ball games niet meer evenaren, laat staan overtreffen. Met Step & Roll wordt opnieuw een poging ondernomen. Of dit gelukt is, lees je na de klik.

Met Super Monkey Ball: Step & Roll werd gekozen voor het oorspronkelijke spelconcept. Geen verhaallijnen, geen eindbazen en geen mogelijkheid meer om met je apenbal te springen. Je opdracht is simpel: race zo snel mogelijk van start naar finish, val niet in de afgrond en tracht intussen zoveel mogelijk bananen te verzamelen. AiAi, MeeMee, GonGon en Baby zullen in hun rollende ballen meer dan zeventig levels moeten trotseren, die verdeeld zijn over zeven verschillende werelden. Verder wordt Step & Roll nog aangevuld met een Marathon Mode waarbij je alle levels continue achter mekaar kan spelen.

Super Monkey Ball: Step & Roll

AiAi keeps rollin' rollin' rollin' rollin'

Ook ditmaal maken een tal van minigames hun opwachting. Eenentwintig om precies te zijn waaronder de favoriet van heel wat fans: Monkey Target. Jammer genoeg biedt het gros van de minigames niet al te veel soeps. Balloon Fight, Firefighter en Sky Diving zijn veruit de leukste. Natuurlijk zijn deze minigames dan ook vooral bedoeld om samen met vrienden te spelen. Maar aangezien Step & Roll op een console wordt uitgebracht waar de minigames ons om de oren vliegen, bieden deze in Step & Roll weinig toegevoegd waarde.

Step & Roll biedt twee mogelijk besturingssystemen. Net zoals in Super Monkey Ball: Banana Blitz kan je AiAi en zijn vrienden besturen met de Wii Mote. De besturing is vrij accuraat en biedt een zekere graad van precisie. Jammer genoeg wil de camera niet altijd mee waardoor het in de meer uitdagende levels een frustrerende bezigheid wordt om je aapje veilig naar de finish te leiden.

Wie heil meent te zoeken met het Balance Board komt van een kale reis terug. Het verplaatsen van je gewicht op het Balance Board maakt het besturen van de apen nog meer oncontroleerbaar en frustrerend. De trage camera wil trouwens ook hier niet meewerken waardoor precisie nog verder te zoeken is. En dit is op zich erg vreemd te noemen aangezien SEGA Step & Roll wil profileren als een spel, dat bij uitstek geschikt is voor het Wii Balance Board.

Het is dan ook onbegrijpelijk dat SEGA niet een derde besturingsmogelijkheid heeft geïmplementeerd. Het gebruik van de Nunchuck of zelfs de klassieke Wavebird controller zou een wereld van verschil maken. Bovendien zijn de verschillende levels echt ontworpen om met het Balance Board te spelen. De eerste werelden bestaan immers uit zeer brede levels, voorzien van bumpers waardoor het haast onmogelijk is om in de afgrond te vallen. Maar vrees niet: in de latere levels zal je al je kunde bijeen moeten harken om het er succesvol vanaf te brengen.

Super Monkey Ball: Step & Roll

Kiek um goan!

Wel leuk is het feit dat dezeSuper Monkey Ball coöperatieve gameplay bevat. In deze mode bestuurd één speler het rollende aapje terwijl de andere speler op obstakels schiet om zo de doortocht veilig te stellen.

Grafisch heeft Nagoshi-san de stijl uit Banana Blitz doorgetrokken. Dit wil zeggen dat het typische SEGA kleurenpallet moet plaatsmaken voor meer pastelachtige tinten. Het is misschien een kwestie van smaak maar het werk wel uitstekend. Step & Roll ziet er dan ook goed uit.

Super Monkey Ball: Step & Roll staat heel erg ver af van de kwaliteit van de eerste Super Monkey Ball. Waar het debuut van de aapjes AiAi, MeeMee, GonGon en Baby gekenmerkt was door een sterk level design en een strakke besturing, is de besturing en vooral de trage camera van Step & Roll een bron van frustratie. De verschillende werelden zijn duidelijk specifiek ontworpen om gebruik te maken van het Wii Balance Board maar jammer genoeg leidt deze speelwijze naar nog meer ergernissen. De minigames zijn vooral bedoeld om met vrienden te spelen maar overstijgen sporadisch de grijze middelmaat. De enige echte leuke toevoeging is de coöperatieve mode.

+ Ziet er grafisch goed uit
+ Coöperatieve gameplay

- Wii Mote besturing is accuraat maar de camera volgt niet snel genoeg
- Wii Balance Board besturing is frustrerend
- Minigames stijgen zelden boven de grijze middelmaat uit.

Score: 5/10

Gerelateerde berichten:

Recensie, Spotlight , ,

  1. Robert
    28 maart 2010 op 13:49 | #1

    Enorm zonde wat er met de Monkey Ball franchise is gebeurd, na de SMB DX versie is het balletje enkel bergafwaarts gerold. Wellicht wordt het tijd voor Toshihiro Nagoshi om zichzelf weer ouderwets lam te zuipen en dan pas met een spelconcept op de proppen te komen :) .

  1. Nog geen trackbacks.