SEGA in 2009

Start > Special, Spotlight > SEGA in 2009

15 januari 2010

2009 was een bewogen jaar voor de game industrie, gezien de economische recessie, de nieuwe casual trends, slechte verkopen voor derde partijen op de Wii en ga zo maar door. En ook voor SEGA is daarom een bewogen jaar geweest met (gedurfde) releases zoals MadWorld en The Conduit.

Eerlijkheidshalve moet ik wel direct zeggen dat ik persoonlijk vind, dat 2009 niet het beste jaar voor SEGA was. De grootste titels kwamen mijn inziens toch eind 2008 ofwel begin 2010 (op MadWorld na), met als uitschieter natuurlijk Bayonetta.

Dat wil echter niet zeggen dat SEGA financieel gezien een slecht jaar heeft gehad. Een van de koplopers van SEGA is ongetwijfeld Mario & Sonic op de Olympische Winterspelen geweest, wat ook nog eens een verrekte leuk spel is geworden. Dus ik twijfel er niet aan dat SEGA, bedrijfstechnisch gezien, een bewogen en rendabel jaar heeft gehad. En hoe zit het eigenlijk met de SegaOnline-crew? Dat lees je direct na de klik!

1. Beste SEGA spel van 2009?

Gunther:
The House of The Dead: Overkill was voor mij zeker één van de beste SEGA-titels dit jaar. Overkill toont aan dat je perfect een arcadetitel kan ontwikkelen voor een console. Je kan discussiëren of Overkill de echte arcadevibe nog bevat, maar al met al was dit voor mij weer ouderwets SEGA-knalplezier.

Ivenne:
Zonder Wii in huis valt de schifting wat tegen. Omdat Bayonetta nog net voor de oliebollen en champagne de winkels binnenkroop was dat een makkelijke keuze geweest, maar dan had ik het wel graag gespeeld. In mijn geval blijft SEGA Mega Drive Ultimate Collection over.

Maarten:
Eerlijk gezegd ga ik geen concreet ‘spel’ noemen, maar een compilatie, namelijk SEGA Mega Drive Ultimate Collection. Als ik ook heel eerlijk ben kwam deze game twee weken voor het jaar 2009 uit! Ik speel dus een beetje vals… maar het is één van mijn meest gespeelde spellen in januari 2009.

Maar de reden voor deze vernoeming is simpel: vrijwel alle (op de Streets of Rage-reeks o.a. na) klassiekers uit SEGA’s gouden tijdperk staan op dit uiterst speelbare schijfje. Tel daarbij de leuke Achievements/Trophy’s op, en je hebt een extra drijfveer om al deze klassiekers weer eens door te spelen. Maar als ik echt dé game van 2009 moet noemen, dan is het MadWorld van PlatinumGames. Een toffe art direction, snoeiharde gameplay en een hele toffe soundtrack.

Joe:
MadWorld, maar wel bij gebrek aan veel beter. In eerste instantie had ik niets met het spel, tot mijn Xbox 360 het begaf en ik een tijdje was aangewezen op alleen m’n Wii. Een flink afgeprijsde MadWorld maakte dat prima dragelijk, dankzij een prettig grimmig stijltje en belachelijk gewelddadige actie. Een goede game, maar toch geen absolute topper.

Robert:
Het is een opmerkelijk goed jaar geweest voor de SEGA-liefhebber, met name voor de mensen die in het bezit zijn van een Nintendo Wii. Zo kreeg de House of the Dead-franchise haar eerste console-only uitgave in de vorm van House of the Dead: Overkill en werd moord en doodslag geromantiseerd in MadWorld. Maar mijn persoonlijke voorkeur gaat toch uit naar Pole’s Big Adventure (WiiWare, Japan exclusieve), een 8-bit satire waar flink de draak wordt gestoken met veel gameclichés.

2. Meest opvallende SEGA trend van 2009?

Gunther:
In veel opzichten trekt SEGA het beleid dat men in 2008 inzette, gewoon door. Na vele jaren onduidelijk beleid, durft het bedrijf met de blauwe egel als mascotte voor een duidelijke visie te kiezen. SEGA kiest meer en meer voor kwaliteit, ondanks het feit dat er hier en daar nog zeker ondermaatse games op de markt worden gebracht. Hoopvol zijn ook hun PSN/XBLA releases. Dit jaar zagen we OutRun Online Arcade en Virtual On: Oratorio Tangram als echte uitschieters voor de fervente SEGA-fan. SEGA heeft ook duidelijk aangegeven dat ze de fans niet in de steek wil laten. Project Needlemouse en Sonic & SEGA All-Stars Racing zijn hier mooie voorbeelden van. Dat Yakuza 3 uiteindelijk een Europese release krijgt, weten we ook hier bij SegaOnline te appreciëren.

Ivenne:
SEGA was de laatste jaren (net als bijvoorbeeld Nintendo) een redelijk voorspelbare maatschappij. Een Super Monkey Balletje hier, een Sonic-titeltje daar. Met titels als Virtual On: Oratorio Tangram, Let’s TAP en MadWorld hebben we dit jaar een SEGA gezien dat wat meer durf toonde en eens van de al zovaak bewandelde wegen afliep. Prettig, dat wel.

Maarten:
Luisteren naar de fans. Nu denk ik dat niet iedereen het hier mee eens is, maar desondanks vind ik toch dat SEGA een kleine pluim verdient met de aankondiging van Project Needlemouse. Volgens SEGA of America’s president gaat het hier om een Sonic-game die terug gaat naar zijn 2D-roots. En aangezien Sonic sinds Sonic Adventure op de Dreamcast geen fatsoenlijk avontuur meer heeft gehad, kan ik dat alleen maar toejuichen!

Joe:
Het besluit om meer volwassen en vooral hardcore games uit te brengen, zoals MadWorld en Bayonetta. Het gaat me niet zozeer om het geweld, maar wel om de flinke uitdagingen die zulke bikkelharde spellen met zich meebrengen. Daarom vind ik het ook jammer dat SEGA onlangs heeft besloten om zich toch minder met dergelijke titels bezig te houden.

Robert:
Goedkope maar vooral slordige geëmuleerde Mega Drive-spellen uitgeven voor de iPhone en iPod Touch, een enorm gemiste kans om het mainstream publiek de SEGA klassiekers te laten herleven. Gelukkig heeft SEGA nog net op de valreep van 2009 laten zien dat ze daadwerkelijk wel kwalitatief goede iPhone spellen kunnen ontwikkelen, in de vorm van Super Monkey Ball 2.

3. Grootste verassing van 2009?

Gunther:
Cyber Troopers Virtual On Oratorio Tangram en de bijbehorende release van de dure Twin Sticks had ik nooit zien aankomen.

Ivenne:
Ik kan nog steeds niet geloven dat Ryo Hazuki aan het Sonic & SEGA All-stars Racing character lijstje is toegevoegd. Een beetje vreemd maar wel lekker, zullen we maar zeggen..

Maarten:
Naast Project Needlemouse ongetwijfeld de aankondiging van Yakuza 3 in het Westen. Ik had er stiekem al op gehoopt, maar het doet me deugd dat ik nu aankomende maart zeker aan de slag kan, met dit nieuw deel in deze fantastische reeks. Want wisten jullie al dat Yakuza één van mijn meest geliefde SEGA-franchises is naast Sonic en Shenmue?

Joe:
Dat Bayonetta onofficieel nog vóór de jaarwisseling in de winkels verscheen. Wel jammer dat de lancering van het spel daarmee een beetje een zooitje is geworden, juist omdat Bayonetta zo steengoed blijkt te zijn.

Robert:
Cyber Troopers Virtual On Oratorio Tangram voor de Xbox Live Arcade. Wie had dat nu verwacht dat deze cultklassieker een heruitgave zou krijgen?

4. Van welk SEGA spel had je in 2009 veel verwacht maar kon je verwachting niet inlossen?

Gunther:
Ik had me veel voorgesteld van Yuji Naka’s eerste spel sinds zijn vertrek bij SEGA. Let’s TAP was verre van slecht maar kon me maar in beperkte mate boeien. Misschien waren mijn verwachtingen te hoog maar Yuji Naka is voor mij nog steeds een echt SEGA-icoon.

Ivenne:
StormRise, wat een prachtige naam voor een spel maar wat een teleurstelling. Na alle reviews en ervaringen van vrienden is deze game toch maar uit mijn Xbox 360 en in de schappen gebleven. Een spel wat tevens beter op de harde schijven van de dev-kits had kunnen blijven..

Maarten:
Sonic the Hedgehog op de iPhone. Toegegeven: ik had op m’n klompen (die Robert in het echt wel draagt!) kunnen aanvoelen dat de aanraakbesturing van de iPhone niet geschikt zou zijn voor een dergelijke game als Sonic. Desalniettemin heeft SEGA een zeer slechte conversie afgeleverd met veel framedrops en een ondermaatse besturing (voor iPhone-begrippen). Het leek mij namelijk de perfecte portable game voor op de iPhone.

Joe:
Zonder twijfel Sonic and the Black Knight. Na het acceptabele Sonic and the Secret Rings en het sterke Sonic Unleashed had ik goede hoop op meer goede Sonic-games, maar Sonic’s laatste 3D-titel stelde immens teleur.

Robert:
In het prille begin bij de allereerste aankondiging van de Jambo! Safari remake, Jambo! Safari Ranger Adventure kreeg ik toch wel hoop in een nieuwe kans voor deze NAOMI klassieker. Helaas is hier weinig van terecht gekomen. Sterker nog, al binnen een maand werd titel afgeprijsd naar een schamele €10,-. Dat zegt genoeg lijkt me. [Echter is collega Gunther het totaal niet met Robert eens, en beoordeelde Jambo! Safari met maarliefst een 7/10!, red.]

5. Van welk SEGA spel had je in 2009 niet zoveel verwacht maar bleek nadien toch beter dan je verwacht had?

Gunther:
Toen ik de eerste beelden van MadWorld zag, was ik niet echt overtuigd over de grafische zwart-wit stijl. Ik hou enorm van stijvolle games maar dit leek me een brug te ver. De eerste reviews van MadWorld leken me gelijk te geven maar eens ik het spel zelf onder handen kon nemen, heb ik mijn mening moeten veranderen. De stijlvolle gameplay bleek echt te werken. MadWorld is nu, na The House of the Dead: Overkill mijn meest gespeelde SEGA-game van 2009.

Ivenne:
Let’s TAP was qua content een stuk uitgebreider en beter uitgewerkt dan ik had gedacht. Het tappen op doos werkt ook beter dan ik dacht. Een absolute sleeper hit van 2009 en zijn huidige prijs natuurlijk dubbeldwars waard.

Maarten:
Mario & Sonic op de Olympische Winterspelen. Het origineel vond ik al best aardig moet ik eerlijkheidshalve zeggen, ondanks het feit dat je zowat je armen uit de kom moest zwiepen. Deze wintervariant daarentegen heeft veel leuke minigames, een soepele en ontspannen besturing en biedt daarom een hoop vertier als je met meerdere mensen op de bank zit.

Joe:
Wederom MadWorld. Bij de aankondiging in 2008 was ik enthousiast, maar tijdens het spelen van de uiteindelijke versie deed het spel me niet veel meer. Toch keerde dat enthousiasme terug, slechts enkele dagen voor het einde van 2009.

Robert:
Zonder twijfel is dat Mario & Sonic op de Olympische Winterspelen! Laat je niet afschrikken door de vrolijke (en typische Nintendo) kleuren en vormgeving. Als je M&S de kans geeft kom je er snel achter dat het een verrekte goed spel is.

6. Beste SEGA import game van 2009?

Gunther:
Project Diva kon me in 2009 enorm bekoren. Het is een fantastisch ritmespel, als je de typische Japanse muziek en grafische stijl kan verdragen.

Ivenne:
Import-only titels waren dit jaar op enkele uitzonderingen als Yakuza 3 en Phantasy Star Portable 2 na weinig interessant. Puyo Puyo 7 kennen we nu wel en alle obscure DS-games zijn aan me voorbijgegaan. Persoonlijk vond ik Action Game Tsukuru (een stuk software waarmee allerhande 2D games gemaakt konden worden) wel een leuke release.

Maarten:
Ik zou in eerste instantie Ryo Ga Gotoku 3 genoemd hebben, maar die was voor mij onspeelbaar en de Westerse versie komt in maart onze kant op. Daarom kies ik voor Pole’s Big Adventure (Exclusief op WiiWare in Japan). Een fantastische 8-bit platform game, die de draak steekt met veel games uit het verleden. Nu nog een Westerse release!

Joe:
Afgelopen jaar heb ik me vrijwel niet bezig gehouden met nieuwe importgames van SEGA, maar ben wel ontzettend veel bezig geweest met Initial D: Street Stage voor de PSP. Inmiddels alweer wat ouder, maar nog altijd een fantastisch racespel. [Journalisten blijven natuurlijk vreemde vogels, een spel uit 2006 nomineren als beste import titel uit 2009, red.]

Robert:
Het moge duidelijk zijn dat Ryu Ga Gotoku 3 (In het westen beter bekend als Yakuza 3) met stipt op één SEGA’s beste import titel voor 2009 is. Echter door het gebrek aan Engelse schermteksten is deze topper praktisch onspeelbaar voor de niet Japans sprekende, zodoende nomineer ik Pole’s Big Adventure als Beste SEGA import(vriendelijke) game van 2009!

7. Naar welk SEGA spel kijk in het meest uit in 2010?

Gunther:
Sonic & SEGA All-stars Racing staat hoog op m’n verlanglijstje al was het maar omdat ik eindelijk nog eens na al die jaren Ryo Hazuki onder handen kan nemen. De trailer met de muziek van Shenmue gaf me kippenvel.

Ivenne:
Sonic & SEGA All-stars Racing zal best leuk worden en ik ga Aliens vs Predator zeker in de gaten houden maar verder… Misschien dat we het geniale Brick People ooit nog in de Europese arcades gaan zien, dat spel lijkt ook wel van de aardbodem verdwenen…

Maarten:
Ik twijfel oprecht tussen Yakuza 3 en Sonic and SEGA All-Stars Racing, maar kies toch voor laatstgenoemde. Waarom? Het is allereerst een hommage aan alle SEGA-mascottes uit het verleden (incl. Ryo Hazuki!) en het genre spreekt me enorm aan. Sumo Digital is dan ook de studio bij uitstek die een dergelijk spel op de markt moet gaan brengen. Zij hebben zichzelf al immers bewezen met SEGA Superstars Tennis en natuurlijk klassiek Virtua Tennis-reeks. Ik zie de online competities al voor me tussen de redactieleden van SegaOnline!

Joe:
Aanvankelijk zou ik Bayonetta zeggen, maar die heb ik inmiddels al dusdanig veel gespeeld en ben zo overtuigd van de kwaliteit van het spel dat je dat amper meer ‘uitkijken naar’ kunt noemen. Sonic & SEGA All-Stars Racing komt als eerste in me op, juist omdat het een écht goede funracer lijkt te gaan worden. Anders zet ik mijn geld op Project Needlemouse.

Robert:
Sonic and SEGA All-Stars Racing! Eindelijk een party-racer met mooie graphics en vele karakters uit het SEGA universum. Mijn eerste speelervaringen met deze door Sumo Digital ontwikkelde racer stelde niet teleur, dus kom maar op!