Wie kan de (enigszins) legendarische ‘teaser’ nog herinneren die SEGA en Prope een tijd geleden op hun website plaatsten? Vrij vertaald luidde het iets in de zin van: “Een spel dat zelfs door een pinguïn gespeeld kan worden!”. Iedereen was toentertijd het spoor abuis, alhoewel er vermoedens waren dat het mogelijk een Wii-spel zou zijn. En daar zijn we dan, alweer in de maand mei en nog maar enkele weken verwijderd van de release van Let’s TAP.

Persoonlijk denk ik dat iedereen die SegaOnline leest, inmiddels wel bekend is met Let’s TAP. Het spel is ontwikkeld door Sonic’s geestelijke vader, Yuji Naka, en is meteen ook de eerste IP die Prope op de markt brengt. Spannend dus! Om de pers alvast warm te maken nodigde SEGA Benelux ons uit om de Europese versie eens nader te bekijken. Robert, die al een tijd in het bezit was van de Japanse versie, had mij al het een en ander laten zien, maar van een uitvoerige spelsessie was het nog niet gekomen. Tot enkele dagen geleden dan…

The game even penguins can play.

Let’s TAP is een uniek spelconcept waarbij je de Wii-afstandsbediening omgekeerd op een doos legt (deze wordt bij het spel geleverd. Althans, bij de Japanse versie was dit wel het geval). Door middel van lichte, harde en achtereenvolgende tikken kan je het spel besturen. Een pinguïn zou in de praktijk dus wel degelijk het spel kunnen besturen! Geheel volgens traditie, is ook Let’s TAP weer een verzameling van minigames. Op papier lijkt dit misschien weer de zoveelste compilatie, maar in de praktijk blijkt dat de spelletjes in Let’s TAP toch best wel uniek zijn. Hieronder een korte beschrijving van elk speltype:

Tap Runner

Bij dit speltype moet je een parcours afleggen (al dan niet met medespelers), door middel van het trommelen op de doos. Onderweg kom je hordes tegen en andere obstakels, die je pad versperren. Springen doe je door hard op de doos te trommelen en versnellen doe je uiteraard door je tromgeroffel te versnellen. Ik was aangenaam verrast van de nauwkeurigheid van de Wii-afstandsbediening moet ik eerlijk zeggen.

Rhythm Tap

Deze minigame deed me denken aan Guitar Hero, dan wel Donkey Konga. Hier moet je op de doos tikken op het moment dat de horizontaal verschuivende icoontjes jouw cirkel passeren. Ook dit is speelbaar in de meerspelerstand, waarbij elk individu zelf een eigen variant op het ritme speelt. Ikzelf was het minst gecharmeerd van dit speltype, maar dat heeft meer te maken dat ik totaal geen ‘feeling’ heb met dit soort ritme games. Desondanks bleek de besturing ook hier weer bijzonder accuraat.

Bubble Voyager

Mijn persoonlijke favoriet! Hier moet je in de stijl van R-Type elkaar uit de lucht schieten. Door middel van tikken kan je je vliegtuigje besturen en projectielen afvuren op je tegenstanders. Zeker met meerdere spelers is dit een groot feest. Denk aan de versus spelmodi in Mario Kart 64 / Mario Kart Wii en je hebt een aardig beeld van hoe verslavend dit kan zijn in de meerspeler stand.

Silent Blocks

Heb je vroeger wel eens, toen je nog met je ouders mee op vakantie moest, een kaartenhuis gebouwd? Als deze eenmaal stond, ging je keer voor keer een kaart weghalen. Met als resultaat dat je kaartenhuis naar verloop van tijd instortte. Hou deze gedachten vast en je weet wat Silent Blocks inhoudt. Hier is het de bedoeling dat je combinaties maakt van gelijk gekleurde blokken. Dit doe je door wederom op de doos te tikken, waarbij je dan een bepaald blok selecteert. Nadat je het blokje geselecteerd hebt, tik je wat harder en kan je zodoende het blok uit de stapel trekken. Zonder meer het rustigste speltype, maar zeker zo leuk!

Visualiser

Visualiser is eigenlijk niet echt een spel, maar meer audiovisuele modus waarbij je naar de hippe beats luistert van Let’s Tap, en op de maat van muziek kan je dan diverse animaties op het scherm toveren. Zo speelde ik een level waarbij je over de skyline van een stad uitkeek. Met een vogelvlucht vloog ik tussen alle gebouwen door en kan ik door middel van trommelen kleurrijk vuurwerk ontketenen. Een beetje in de stijl als REZ (HD) zeg maar. Heerlijk genieten op de bank met het volume vol open!

Totaal gezien heb ik zo ongeveer een uur in de wondere wereld van Let’s TAP doorgebracht. Veel te kort natuurlijk, want mijn eerste speelsessie smaakte naar meer! We zullen dan ook uitgebreider ingaan op alle minigames, audiovisuele kenmerken en houdbaarheid in onze recensie.

Gerelateerde berichten:

• Let’s Tap – Bubble Voyager
• Let’s Tap – Silent Blocks
• Nieuwe trailer van Let’s TAP
• Yuji Naka over Ivy the Kiwi en het leven na Sonic
• Let’s TAP voor de iPhone en iPod Touch

Maarten Preview, Spotlight Let's TAP, Nintendo Wii, Prope, Yuji Naka