Start > Recensie, Spotlight > Recensie: SEGA Mega Drive Ultimate Collection

Recensie: SEGA Mega Drive Ultimate Collection

22 februari 2009

Compilaties van oude spellen staan vaak te boek als snelle ‘moneymakers’ voor uitgevers. Veel mensen zetten dan ook hun vraagtekens bij dit soort uitgaven, aangezien zij de originele spellen vaak al in bezit hebben. Maar nu, in de wereld van de Trophy’s, Achievements en online mogelijkheden, krijgen deze compilaties wat mij betreft toch een iets andere wending. Maarten was dan ook zeer gelukkig, toen hij het schijfje in zijn Xbox 360 deed.

Voor mij is het 16-bit tijdperk eigenlijk het mooiste era wat ik tot op heden heb mogen meemaken. Oké, toegegeven, er gaat niks boven een grafisch, gelikte 3D-game met alle toeters en bellen, maar sommige spellen komen nu eenmaal beter tot hun recht in een 2D-perspectief. En dat deze spellen ook nog eens beter de test des tijds doorstaan is een keihard feit. Het voornaamste voorbeeld is natuurlijk de Sonic-reeks, die op de Mega Drive het meeste succes heeft gehad.

Hetgeen wat mij het meest aanspreekt aan de SEGA Mega Drive Ultimate Collection (SMDUC) is de hoeveelheid aan SEGA-toppers die op het schijfje staan. Natuurlijk kende ik de meeste games al, hoewel ik hier en daar toch aangenaam verrast werd. Spellen zoals E-SWAT en Alien Storm had ik zelf nog nooit op mijn Mega Drive gespeeld. Ik kon dan ook geen glimlach onderdrukken toen ik dit soort ‘nieuwe’ spellen aan het spelen was, en dat ik maar des te meer erachter kwam dat SEGA het toentertijd toch potverdorie goed voor elkaar had.

Daarnaast zorgt de implementatie van Xbox Live Achievements en Playstation Trophy’s ervoor dat je alle spellen ook opnieuw ontdekt. Zo moet je bijvoorbeeld in Ecco the Dolphin tweehonderd vissen opeten. Dit klinkt misschien een beetje saai, maar om zo’n Achievement te behalen ga je je toch verdiepen in het spel en ga je uiteindelijk de kwaliteiten inzien van een dergelijk spel. En dit betekent overigens ook dat je soms ook juist de slechte dingen van een spel ziet, want niet elk spel heeft de test des tijds goed doorstaan, zoals Flicky bijvoorbeeld. Uiteraard is dit een kwestie van smaak, maar Flicky bezorgde mij toch echt irritaties.

Favorieten daarentegen zijn absoluut Sonic the Hedgehog 1 en 2, Streets of Rage 2, Golden Axe, Kid Chameleon en Comix Zone. Allemaal stuk voor stuk spellen die vandaag de dag nog perfect speelbaar zijn en ook op audio-visueel vlak weten te overtuigen. Het valt mij ook elke keer op dat de muziek in de 16-bit spellen ook nog zo goed klinkt, met name natuurlijk in Streets of Rage 2, is de muziek welke is gecomponeerd door Yuzo Koshiro, werkelijk fenomenaal. Dit soort muziek doet mij letterlijk gewoon terug hunkeren naar de goede oude tijd, waar je als kind ongestoord de hele dag kon gamen. Geen zorgen, geen verantwoordelijkheden maar gewoon lekker spelen! Heerlijk. Ook het menu van het spel (gebaseerd op het ontwerp van de Mega Drive) en de bijbehorende muziek dragen bij aan deze sfeer.

Dat ik positief ben over SMDUC is je inmiddels wel duidelijk geworden. De compilatie huisvest de betere SEGA-games uit het 16-bit tijdperk, zit boordevol Achievements/Trophy’s, bevat video interviews met de spelontwikkelaars (beetje jammer dat men de video’s uit de vorige SEGA Mega Drive Collection heeft hergebruikt), achtergrond informatie van de spellen en ga zo nog maar even door. Als je wil weten hoe het ‘echte’ SEGA-gevoel is, moet je SMDUC spelen. Zo simpel is het. Alleen jammer dat SEGA niet de moeite heeft genomen om er een online modus in te verwerken. Want dit is immers wel mogelijk bij de Xbox Live Arcade-varianten. Desondanks verplichte kost voor iedereen.

Eindcijfer 9/10

Lees ook: De technische missers van de SEGA Mega Drive Ultimate Collection

Gerelateerde berichten:

Recensie, Spotlight , , , , , , , , , , , , ,

  1. 22 februari 2009 op 13:29 | #1

    Mooie recensie en erg positief dat haalt me helemaal over om deze collectie in huis te halen. Het is wel jammer inderdaad dat ze geen online mogelijkheden erin hebben gegooid, maar goed dat kan je verwaarlozen.

  2. Maarten
    22 februari 2009 op 14:02 | #2

    Die online modus is inderdaad te verwaarlozen. Werkelijk waar, ik heb er al de nodige uurtjes inzitten en het is echt genieten. Zoals vanouds dus!

  3. Kevin The TrophyHunter
    10 maart 2009 op 09:49 | #3

    Heb ‘m gister in huis gehaald puur voor sonic & streets of rage. Kwam er later pas achter dat je er ook nog trofeeen voor krijgt :D
    Ja zkr mn geld waard!

    Alleen mis ik moonwalker!!

  4. Maarten
    19 maart 2009 op 14:57 | #4

    Moonwalker mis ik ook zeker!

  5. 8 mei 2009 op 00:01 | #5

    Ik had deze game geimporteerd, omdat de amerikaanse versie Sonic’s Ultimate collection heet en sonic op de voorkant heeft staan. Deze vond ik zelf veel vetter!. Nerd! zeggen we dan. :) SEGA!!

  1. Nog geen trackbacks.