Recensie: the House of the Dead: OVERKILL
In 2007 kwam Quentin Tarantino samen met Robert Rodriguez met twee films op de markt, onder de noemer “Grindhouse”. Dit was een hommage aan de gelijknamige bioscopen uit de jaren 70/80. In deze Grindhouses werden exploitatie films gedraaid; deze films waren vooral bedoel om het publiek een bepaalde ervaring te geven. Het verhaal was hierbij ondergeschikt aan de ervaring. Wat dus resulteert in slappe verhaallijnen en de inconsistentie nodige fouten.
De heren van Headstrong Games zijn ongetwijfeld geïnspireerd door het bovenstaande. En net als bij alle Grindhouse films, gaat het ook bij House of the Dead: OVERKILL om de ervaring/sensatie die de kijker (in dit geval speler) krijgt. Je krijgt dus niet de mooiste graphics en beste verhaallijn ooit door de mensheid gekend. Maar dat is ook helemaal niet de bedoeling! Met dat gezegd kunnen we wat dieper in gaan op het spel zelf.
OVERKILL is opgebouwd uit zeven speelfilms waarin jij ‘Special Agent G’ bent en een mede speler ‘detective Washington’. Waarbij elke keer Papa Caesar, de slechterik in dit verhaal, roet in het eten gooit. Elk van deze zeven speelfilms worden begeleid met fantastische begin en eind video’s, dus als jij iemand bent die tussenfilmpjes overslaat, NIET DOEN. Ondanks het verhaal (opzettelijk) slecht is, is dit een essentieel onderdeel van OVERKILL. Ik bedoel wil jij een citaat missen als “No finger fucking way”?
Waar normaal de House of the Dead games speciaal voor de arcade werden ontwikkeld, is OVERKILL exclusief voor de Wii gemaakt. En dit is een aangename verandering voor alle thuis spelers onder ons. Zo is OVERKILL een volwaardige thuis versie, in plaats van een arcaderelease met een paar minuscule toevoegingen. Zo is de speelduur meer dan verdubbeld ten opzichte van de arcade versies. Je hebt de mogelijkheid om je wapen arsenaal stapsgewijs te verbeteren. En iets wat je wel vaker gezien hebt in de HotD thuis conversies; de mogelijkheid om allerlei zaken te ‘unlocken’.
Het moge duidelijk zijn, je schiet op zombies in duistere omgevingen. Je krijgt hordes hersenetende zombies keer op keer voor je rekening. En als dat niet genoeg is krijg je aan het einde van de rit (per film) een eindbaas voor je kiezen. OVERKILL ademt van stijl, humor en ranzigheid heel veel ranzigheid. Je zal meer dan één keer de muren behangen met hersenen en het tapijt mooi rood verven. Naast je gewone wapen arsenaal heb je ook de beschikking tot granaten en ‘bullet time’. Dit laatste zorgt er voor dat de film waar je naar kijkt/in speelt vertraagt word, zodat je genoeg tijd hebt om de nodige head shots te maken.
“Some critics say this game is fucking good”. Dit wordt de speler medegedeeld wanneer je OVERKILL aan laat staan in het hoofdmenu en daar sluit ik mij volledig bij aan. the House of the Dead is weer helemaal terug en dankzij OVERKILL wordt het ‘lightgun’ genre weer tot leven geschoten. Ben jij opzoek naar een speel sensatie en ben je niet vies van wat bloed; dan is the House of the Dead: OVERKILL zeker een aanrader.
+ veel humor
+ ranzig
+ langere speelduur dan haar voorgangers
- Geen Nintendo Wi-Fi connection om bijvoorbeeld online te spelen of highscores uit te wisselen.
- Hier en daar wat slowdown.
Score: 8.5/10
Het is dus een aardige game geworden met hier en daar een paar kleine min puntjes. Wel een aanrader als ik het zo lees iig.