Golden Axe: Beast Rider
Klassiekers uit de 16-bit dagen in een hedendaagse vorm gieten kan een riskante onderneming zijn. Jongere gamers hebben vaak nooit van deze klassiekers gehoord en oude, nostalgische gamers zullen extra kritisch zijn. Eerder zagen we al een poging om Altered Beast in een nieuw 3D jasje te steken en ook Sonic is nog altijd niet hersteld van zijn nieuwe 3D wereld. Ontwikkelaar van dienst Secret Level kreeg de moeilijke taak van Sega om de Golden Axe franchise opnieuw leven in te blazen.
De verhaallijn van Golden Axe: Beast Rider speelt zich af voor de originele Megadrive titels. Heldin van dienst is Tyris Flare, een nogal gebronsde jongedame met rood haar. Wanneer de troepen van Death Adder de draak, die de clan van Tyris moet beschermen, gevangen neemt, is het hek van de dam. Tyris leert dat ze de legendarische ‘Golden Axe’ moet vinden om Death Adder te kunnen verslaan en gaat op avontuur.
Beast Rider is een lineair hack’n slash game zoals de Megadrive games. Secret Level wilde echter meer diepgang in het gevechtssysteem en dit is ze gedeeltelijk gelukt. De vijand valt aan door middel van drie verschillende aanvallen. Deze aanvallen worden gekenmerkt door kleuren. Bij de ene aanval zal je moeten blokken, de andere pareren en bij de laatste kan je zelf kiezen. En dit werkt, zeker in het begin van het spel wanneer je slechts met kleine groepjes vijanden geconfronteerd wordt. Later echter, wanneer het aantal vijanden groter wordt, krijg je gewoon de tijd niet om je verdediging te kiezen. Dit leidt tot frustratie waardoor je ervoor moet zorgen dat je met de vijanden één per één kan afrekenen. Maar ook dit gaat niet altijd. De gevechten spelen zich immers steeds af in kleine arena’s waarvan de deuren pas terug open gaan als je alle vijanden verslagen hebt.
Een andere aspekt van het gevechtssysteem zijn de ‘brutal counters’: na een succesvolle blok of pareerbeweging, kan Tyris een dodelijke counter uitvoeren. Deze varieert naargelang het type vijand. Maar net zoals bij het verdedigen zijn deze ‘brutal counters’ makkelijk in het begin van het spel uit te voeren maar worden ze vreemd genoeg lastiger naargelang het spel vordert.
Verder heeft de speler ook totaal geen zicht hoeveel slagen een vijand nog kan incasseren. Vervelend, zeker als je tegenover grote en krachtige Death Adder onderdanen staat.
Eén van de leukste features in de originele games was de mogelijk om op beesten te rijden. Deze grote monsters zijn niet alleen een hulpmiddel om langer in leven te blijven, ze zijn zelfs essentieel om door de Beast Rider wereld te geraken. Sommige poorten kan je immers enkel openen door er met je beest stevig tegenaan te beuken. Elk beest heeft drie verschillende aanvallen: een lichte, een stevige en speciale aanval.
Maar hoe je het ook draait of keert, de gameplay voelt erg gelimiteerd aan en voelen na langere speelsessies saai aan. Net zoals het grafische gedeelte van Golden Axe trouwens.
Grafisch steekt dit spel net boven de middelmaat uit. Het probleem is niet zozeer wat er wél is, maar meer wat er niet is. Heel de Beast Rider wereld voelt ongelooflijk steriel aan. Alles staat letterlijk stil: er is geen grasspriet dat beweegt, de beekjes stromen niet, de vlaggen in de forten van Death Adder wapperen niet enz… Ook de verschillende dorpjes lijken meer op een prentkaart dan op een daadwerkelijke spelomgeving. Er staan wel kruiken en houten dozen maar je kan ze niet kapot slaan of erop springen. Ik snap wel dat Secret Level een desolate wereld wilde creeëren maar je hebt op geen enkel moment het gevoel dat Tyris daadwerkelijk verbonden is met deze wereld.
De muziek is een soort van sfeervolle ambient. Het genre misstaat zeker niet in het spel maar blijft eentonig. Wat pompende muziek zouden de gevechten zeker wat meer spankracht kunnen geven.
Golden Axe: Beast Rider bevat nog een aantal nieuwe kostuums en zwaarden waardoor Tyris krachtiger wordt. Naast de verhaalmode bevat Golden Axe nog een Challenge Mode en een Arena Mode. Hoe dan ook, ze kunnen het spel niet redden van extreme middelmatigheid.
Besluit:
Golden Axe: Beast Rider is uiteindelijk een zeer middelmatig spel geworden dat duidelijk te leiden heeft gehad onder een te korte ontwikkelingstijd. Wat in eerste instantie een onderhoudende jacht op Death Adder lijkt te worden, wordt al vlug een frustrerende bezigheid. Er zitten heel wat goede ideeën in het spel maar ze werden maar half geïmplementeerd. Met een beetje verbeelding herken je nog een zweem van de 16-bit wereld maar meer dan dat ook niet. Jammer, fans van Golden Axe zijn weer een illusie armer, de jongere gamer ligt niet wakker van Beast Rider. Opnieuw een gemiste kans.
Eindscore: 4/10
Recente reacties