Sonic Chronicles: The Dark Brotherhood
Kort na de aankondiging van Sonic Chronicles was ik allesbehalve enthousiast. Waarom zullen jullie je afvragen? Misschien voel je het al aankomen, maar iedereen weet inmiddels dat de blauwe egel geen furore meer heeft gemaakt sinds het 16 bit-tijdperk. Oké, een uitzondering in de naam van Sonic Adventure (Dreamcast) daargelaten, maar voor de rest was het huilen met de pet op. En juist nu, wanneer SEGA eindelijk de wijze stap heeft gemaakt om Sonic in 2D-perspectief uit te brengen op de DS blijkt dat het hier om een RPG gaat! Ondergetekende was daarom getreurd totdat ik met de stylus op ontdekking ging.
Sonic Chronicles vertelt het verhaal over Sonic die op een welverdiende vakantie aan het nagenieten is van zijn overwinning op Dr. Eggman (voor de intimi Dr. Robotnik!). Dan krijgt hij plotseling het bericht van Tails dat Knuckles is ontvoerd en de befaamde Chaos-diamanten verdwenen zijn. Uiteraard de taak aan jou, Sonic, om je maatje te gaan redden van het onbekende kwaad. Het verhaal is gesplitst in twee scenario’s, waarbij het eerste scenario zich afspeelt in Sonics wereld waarin hij probeert de situatie te begrijpen en de Master Emerald probeert te beschermen. In het tweede scenario reizen Sonic en vrinden af naar een andere dimensie om een nieuwe bedreiging tegen te houden.
Na het begin van je avontuur word je op speelse wijze geïntroduceerd in het spel en de spelmechanieken. De stylus is je best vriend in dit spel, want alles kan je besturen middels het aanraakscherm. Tik een plek aan in de spelwereld en Sonic of een van de andere personages sprint erheen. Meteen bij aankomst beland je in het nostalgische Green Hill Zone waar je op ouderwetse manier diverse loopings kan nemen en ringen kan verzamelen. Tijdens deze secties voelde ik me helemaal thuis. Nadat je her en der wat zijmissies hebt voltooid, zoals het helpen van NPC’s met hun probleempjes, belandde ik al snel in het eerste gevecht.
Zoals verwacht heb je in Chronicles geen platformelementen, waarbij je vijanden moet elimineren. Nee, het systeem is zoals vanouds turn-based, wat feitelijk betekent dat je om beurten elkaar moet aanvallen. Het is misschien overbodig te melden dat ik liever een real-time vechtsysteem had gezien, maar voor de liefhebbers van het genre is dit genieten. Naast de standaardaanvallen heb je de beschikking over speciale vaardigheden en items. Zo zie je een hoop bekende Sonic-moves weer terugkeren zoals bijvoorbeeld de Homing Attack. Traditiegetrouw verdien je ervaringspunten tijdens deze gevechten welke er weer voor zorgen dat je karakters sterker en machtiger worden.
De eerste paar gevechten vond ik stiekem best leuk en je leert al spelend de basisvaardigheden van dit spel. Wel vind ik dat je te vaak in een gevecht belandt. Je kunt nog geen tien meter lopen of je wordt weer in je kraag gegrepen door een vijand. Vluchten kan ook, waarbij je een soort minigame krijgt waarbij je obstakels moet zien te ontwijken, maar echt spannend is dat nou ook weer niet. Verder kom je in het spel ook wat puzzeltjes tegen die je samen met je andere personages zoals Amy, Tails en Big moet oplossen. Ik merkte dan ook dat dit spel zeer licht ‘verteerbaar’ is en zeker geschikt is voor de beginnende RPG-speler zoals mijzelf. Voor hardcore RPG-liefhebbers is dit gesneden koek. Misschien wel iets té gesneden voor sommigen want echt moeilijk wordt het nooit.
Verder denk ik dat het verhaal, gezien het feit dat dit spel ontwikkeld is door RPG-guru’s Bioware, wat dunnetjes is. Zeker in de eerste paar uur gebeurt er weinig waardoor je in eerste instantie toch een klein beetje door de zure appel moet heen bijten. Maar nadat je enkele uren verder geraakt bent, merk je dat het verhaal langzaam maar zeker zijn charme begint te krijgen. Verwacht hier overigens geen diepgaande plots zoals in Final Fantasy, maar de bekende SEGA-spelwereld wordt leuk aangedaan en uitgediept. Qua speeltijd moet je denken aan zo’n twintig uur, alszijnde een gemiddelde speler. Een aangename speelduur voor een DS-spel als je het mij vraagt.
Ondanks de bekende hardwarebeperkingen van de Nintendo DS weet Sonic Chronicles op audiovisueel vlak te overtuigen. Het spel bevat zeer mooie handgetekende achtergronden en doen het spel echt eer aan. De animaties en vechtscènes zien er ook allemaal kleurrijk uit, en geven het spel dat typische SEGA-sausje wat een ieder altijd zo goed weet te waarderen. Wat me wel opviel was de relatief slechte kwaliteit van de geluidseffecten. Het bekende ‘ring-geluid’ lijkt zo uit het Megadrive-origineel te zijn geplukt en dat mag natuurlijk niet de bedoeling zijn. Toch is Sonic Chronicles als totaalpakket een leuke showcase voor de Nintendo DS en zullen wederom elke SEGA-fan plezieren met haar nostalgische referenties.
Sonic Chronicles is uiteindelijk een luchtige, doch aangename RPG geworden. Het spel was voor mij als RPG-leek zeer aangenaam om in te stappen en de relatief lange spelduur zal daarentegen ook voor de RPG-fanaat genoeg voldoening geven. Wel moet gezegd worden dat het verhaal wat dunnetjes aanvoelt, waardoor deze twee bovengenoemde factoren voor de doorgewinterde RPG-speler een reden kunnen zijn om Sonic Chronicles links te laten liggen. De DS heeft immers vele RPG’s die het spelen waard zijn. Maar ben je net als ik gek van Sonic en wil je eens meemaken hoe hij het afbrengt in een uitgebreide spelwereld, dan is Sonic Chronicles het proberen waard!
Eindscore: 8/10
Recente reacties