Start > Recensie > Recensie: SEGA Mega Drive Collection

Recensie: SEGA Mega Drive Collection

7 februari 2007

We kunnen er tegenwoordig niet meer omheen; het fenomeen ‘retro gaming’. Diverse spelontwikkelaars brengen compilaties uit met al hun pareltjes en proberen zo weer een extra centje te verdienen door de nieuwere generatie kennis te laten maken met hun ‘oude’ producten. De 16-bit periode is een periode die zich met kop en schouders boven alle andere generaties uitsteekt, als het gaat om de visuele (2D) stijl, de (her)speelbaarheid en de innovatieve spelelementen die deze games huisvesten. Begin jaren negentig waren het dan ook Nintendo en Sega die elkaar de ogen uitstaken, en die hele strijd heeft geweldige titels met zich meegebracht. Deze periode was dan ook de meest succesvolle voor Sega, en dat zie je terug in de spellenreeks van die tijd. Na lange tijd van wachten en een aantal slappe compilaties komt Sega eindelijk met het neusje van de zalm; Sega Megadrive Collection voor de PS2 en PSP!

Nu zullen de meeste onder ons al meteen denken; “Alweer een compilatie?”. Een logische gedachte maar deze compilatie van Sega lekkernijen heeft nog nooit op één schijfje gestaan. Vergeet het oude Smash Pack Vol. 1 op de Dreamcast, vergeet Sonic Mega Collection op de huidige systemen en maak plaats onder je TV door je Megadrive in de kast te zetten. Want met deze compilatie heb je de beschikking over een groot assortiment aan toppers. Circa dertig games en vijf klassieke arcade games (welke vrij te spelen zijn) staan ´tot je beschikking. De krenten in de pap zijn Comix Zone, Ristar, Golden Axe 1 t/m 3 (deeltje 3 is toentertijd alleen in Japan uitgebracht), Sonic the Hedgehog 2 en Vectorman. Verder heb je natuurlijk de Phantasy Star reeks 1 t/m 3 en diverse andere verborgen pareltjes waaronder Gain Ground en Bonanza Bros. Stuk voor stuk hebben ze allemaal de test des tijd doorstaan.

Maar het is niet allemaal roze kleuren en maneschijn; er zijn namelijk wel een aantal titels die op de dag van vandaag toch wel verouderd aanvoelen. Altered Beast bijvoorbeeld, was vroeger een lanceertitel voor de in Amerika en speelt toch niet meer zo lekker als vroeger. Ditzelfde geldt voor Alex Kidd, die toch wel een beetje primitief aanvoelt voor een 16-bit titel, ondanks het feit dat dit een game is welke onderdeel is van pure Sega historie. Ten tweede missen we natuurlijk weer de Street of Reeks trilogie, maar dat hadden we eerlijk gezegd al verwacht. Sega is er überhaupt niet zo happig om deze reeks te verwerken in compilaties (behalve in de Japanse versie van Sonic Gems Collection), dus wie weet zit er een speciale Streets of Rage compilatie aan te komen (kom op Sega!). Tenslotte vinden we het jammer dat de Megadrive versie van Virtua Fighter 2 is geïmplementeerd, aangezien de Saturn versie vele malen beter was. Maar ja, dan zou het natuurlijk ook geen Sega Megadrive compilatie meer zijn!

Voor deze recensie hebben wij de PSP versie gespeeld en na het opstarten van het UMD schijfje kom je terecht in een aantrekkelijk Sega georiënteerd menu. Alles is netjes geanimeerd en naast de feitelijke games is er ook een Museum optie, waar je allerlei achtergrond informatie kan lezen over de desbetreffende titels. Interessant leesvoer als je het ons vraagt! Naast deze optie heb je de mogelijkheid om een verscheidenheid aan filmmateriaal vrij te spelen. Deze filmpjes variëren van interviews met de ontwikkelaars, trailers van nieuwe Sega games en ga zo maar door. Als laatste heb je zoals eerder genoemd een vijftal arcade games die al heel ver in de tijd terug gaan, zoals Astro Blaster Eliminator en Space Fury. Dit maakt geeft de speler een extra motivatie om wat dieper in de spellen te duiken.

Tijdens het spelen van je geliefde Megadrive games heb je diverse opties tot je beschikking. Je kunt het schermformaat aanpassen (van het originele Megadrive formaat tot het verbrede PSP formaat), je kan op elk punt in een spel opslaan en laden en natuurlijk kun je de knoppen configureren. Een andere leuke toevoeging is de draadloze meerspeler modus die de PSP versie bevat. In diverse games is het mogelijk om tegen (of met) je vrienden te spelen. Dit is natuurlijk een hele toffe feature waardoor de PSP versie toch wel de beste keuze is.

Concluderend kunnen we stellen dat de Sega Megadrive Collection niet alleen maar een portie nostalgie is. Nee, het is een compilatie met titels die tot op de dag van vandaag nog steeds fantastisch zijn om te spelen. Want laten we eerlijk zijn, titels als Ristar, Golden Axe en Comix Zone maken ze gewoon niet meer. Tel daarbij de aantrekkelijke adviesprijs van € 29,99 op en je hebt een uiterst speelbaar schijfje voor een zeer aantrekkelijke prijs. Dus ren naar de winkel, stof je PSP af en spring weer in de oude Sega tijd. We sluiten dan ook af met de Amerikaanse marketing zin: “Genesis does what Nintendon’t!”

Score: 8,5

Gerelateerde berichten:

Recensie , , , , , , ,