Yakuza
Ontwikkelaar : Sega
Uitgever : Sega
Datum van uitgave : 15 september 2006
Sega’s laatste product, Yakuza, ligt alweer een geruime tijd in de schappen. Gelukkig kreeg deze game op andere sites en in diverse bladen een meer dan boven gemiddelde beoordeling. Wij als doorgewinterde Sega fanaten hebben deze game dan ook doorgrondig gespeeld om een uitgebreid oordeel te kunnen vellen. Maakt Yakuza de verwachtingen waar? Of is deze game rijp voor de budgetbak? Maarten-san duikt in de donkere wereld van Yakuza.
Het verhaal is lekker fruitig zoals we dat gewend zijn van Sega. Voor de mensen die onze preview niet gelezen hieronder een kleine samenvatting van het verhaal; Yakuza draait om een (voormalig) Yakuza lid genaamd Kazuma Kiryu. Nadat hij voor een moord (die hij niet begaan heeft) de gevangenis in moet voor een jaartje of tien blijken er hoop rare dingen aan de hand te zijn. Zijn jeugdliefde, Yumi, is spoorloos verdwenen en je hartsvriend Nishiki, blijkt nu je grootste vijand te zijn. En alsof dat nog niet genoeg is blijkt er 10 miljard yen gestolen te zijn van de Yakuza. Zoals je het al raadt is er sprake van vele plotwendingen en Kazuma zit tot over zijn oren in de stront.
Wat we ook al aangaven in de preview is dat Yakuza absoluut niet vergeleken mag worden met Shenmue. Allereerst omdat Shenmue getypeerd wordt als een F.R.E.E game (Full Reactive Eyes Etertainment), en Yakuza als zijnde een Action Adventure die ook nog eens een duidelijk lineair karakter heeft. De enige vergelijkenis die we kunnen bedenken is dat de opzet van de game, ofwel de soort opdrachten die je moet voltooien enigszins gebaseerd zijn op eerdergenoemde titel. Denk hierbij aan het vinden van een bepaalde bar, locatie of persoon. In Yakuza maak je in ieder geval heel wat kilometers dat is één ding wat zeker is. Tijdens je zoektochten kan je afwijken van het ‘hoofdpad’ door wat submissies te voltooien. Op zich is dat wel heel tof gedaan, aangezien je hierdoor wel het idee krijgt dat je te maken hebt met een levende stad. Een aantal leuke voorbeelden zijn het achtervolgen van een zakkenroller of het beschermen van een knappe dame tegen een dronkaard (met alle gevolgen van dien). Tevens zijn er tal van mini-games te vinden, zoals het wegslaan van honkballen, bezoeken van het casino, de grijparm machine gebruiken in Club Sega en ga zo maar verder. Op dit gebied blinkt Yakuza zeker uit.
Zoals we dat in Shenmue zagen is het verzamelen en gebruiken van items deels terug. Het is wat minder uitgebreid; het is bijvoorbeeld niet mogelijk om je voorwerpen uitvoerig te bekijken zoals dat bij bovengenoemde game wel het geval is. Het bezoeken van winkels is voornamelijk van belang om je gezondheidsmetertje aan te vullen of om diverse items te kopen voor je potentiële vriendinnetjes. Op verschillende plekken vind je sleutels van kluisjes op de grond. Deze kan je verzamelen om zodoende zeldzame items te kunnen oppikken. Een leuke toevoeging, maar daar waren wij echter al snel op uitgekeken. Niet meer dan een gimmick als je het ons vraagt.
Yakuza draait eigenlijk voor 99,9% om brute vechtpartijen. Sterker nog, het wordt zo overdreven dat het soms lijkt of je heel Tokio op de schop moet nemen. Het vechtsysteem is overigens wel lekker toegankelijk; het slaan en schoppen van je tegenstander gaat lekker soepel en je hebt de mogelijkheid om tal van items op te pikken. Denk hierbij aan stoelen, tafels, golfclubs, messen, Samurai zwaarden, hamers noem het maar op. Tevens kan je nieuwe moves bemachtigen door je personage, Kazuma, op te waarderen met ervaringspunten. Deze punten bemachtig je door vele gevechten te voeren en items te gebruiken. Het moge duidelijk zijn dat het vechtsysteem niet kan tippen aan die van de Virtua Fighter reeks maar dat is ook niet de opzet van deze game. Wat echter wel zenuwslopend kan zijn is dat je continue aangevallen wordt op straat door bendes, tuig en andere oplichters. Het enige wat je hier tegen kan doen is wegrennen maar dat lukt vaak niet waardoor je genoodzaakt bent die luitjes aan te pakken. Dit kost onnodig veel tijd en bovendien worden de gevechten hierdoor erg gewoontjes naar verloop van tijd.
Een ander aspect waardoor een hoop lol in Yakuza verpest wordt is het belabberde camera perspectief. Allereerst kan het een ware hel zijn om een gevecht te voeren in een gebouw aangezien de camera absoluut niet doet wat je wil en daardoor krijg je vaak onnodig een pak slaag. Dit kan met name frustrerend zijn als je het moet opnemen tegen eindbazen. Ten tweede is het navigeren door de stad soms erg verwarrend doordat er gebruik wordt gemaakt van een vast camera perspectief. Doordat de camera niet met je meedraait ben je genoodzaakt om vaak tegen de verkeerde richting in je personage te besturen. Dit kan irritaties opwekken, zeker als je voor de tiende keer aangevallen wordt door iemand op straat.
Als totaalpakket ziet Yakuza er netjes uit. De straten van Tokio zijn mooi weergegeven en de in-game filmpjes zijn overtuigend geanimeerd. Op audio vlak blijkt het ook snor te zitten. Op het begin was het koffiedik kijken met de Engelse stemmen (zeker na het spelen van de Japanse demoversie) maar over het algemeen klinken de stemmen zeer goed en zuiver en dragen bij aan het hele verhaal. Toch verliest de game een deel van zijn authenticiteit door het gebrek aan Japanse stemmen. Voor ons is het een raadsel waarom Sega dan toch niet ervoor gekozen heeft om deze stemmen er alsnog bij te voegen. Ruimtegebrek misschien? Tevens dient gemeld te worden dat de muziek in de game goed bijdraagt bij het Yakuza sfeertje. Zeker de muziek tijdens de gevechten is erg opzwepend.
Het rest ons te zeggen dat Yakuza duidelijk een van Sega’s betere games is van het afgelopen jaar. Maar zoals jullie al begrepen is Sega’s laatste telg in de familie niet zonder fouten. Het camera systeem rammelt van alle kanten en het absurd aantal gevechten dat je moet voeren op straat begint je na een uurtje of zes geweldig je strot uit te komen. Maar het sappige verhaal (welke ons aan de tv gekluisterd hield), de vette personages en het bevredigende vechtsysteem maken dit een van de leuke PS2 games van het najaar. Mensen die alle GTA’s en foute ‘brawlers’ (Final Fight: Streetwise iemand?) gezien hebben doen er verstandig aan om Yakuza eens kans te geven.
Cijfer: 8/10
Recente reacties