Recensie: SEGA Rally Championship
‘Minder is Meer’ luidt een bekend gezegde. Er is geen spel waar dit meer voor geldt dan Sega Rally. In tijden waarin racespellen met honderden wagens en tientallen racetracks geen uitzondering meer zijn, is Sega Rally een verademing. Je hebt namelijk slechts drie auto’s en maar vier race tracks tot je beschikking. Je hoeft geen wagenpark te beheren of auto’s op te voeren tot ze krankzinnige vermogens hebben (en er als bijgevolg krankzinnig uitzien). Ook zijn er geen shortcuts te vinden, kun je geen kudos verdienen en hoef je geen passagiers mee te nemen. Nee, dit spel is puur racen. In zijn allerzuiverste vorm.
Als je het spel opstart krijg je een paar mogelijkheden voor je kiezen; Arcade, Time Attack,2 Player Battle, Car Settings, Records en Options. Aangezien de afstellingen al prima zijn en ik alleen ben laat ik de laatste drie opties voor wat ze zijn en begin ik aan een paar oefenritjes in de Time Attack mode.
Je hebt hiervoor een Lancia Delta HF Integrale en een Toyota GT-four tot je beschikking. Beide auto’s verschillen qua rijkwaliteiten niet van elkaar en je keuze zal dus vooral een persoonlijke zijn. Zelf koos ik voor de Toyota, aangezien die lager is en dus een iets beter zicht geeft tijdens het racen.
Na het kiezen van je auto kun je een baan kiezen. De mogelijkheden zijn Desert, Forest of Mountain. Naast alfabetische volgorde, staan deze banen ook in volgorde van moeilijkheidsgraad. En moeilijk is ook echt moeilijk. Vooraleer je de Mountain baan met snelheid kunt afronden zonder ook maar een muur, struik of andere afrastering te raken zul je heel wat uurtjes moeten oefenen.
Niet dat dat vervelend is, want het racen is, zelfs zonder tegenstanders, zalig. De wagens zijn met een subtiele stuurbeweging in een slip te brengen, zodat zelfs de scherpste bocht vloeiend genomen kan worden. Misschien is de besturing voor sommigen wel iets TE nerveus, maar ik smul ervan. Met de normale controller dan tenminste. Want hoewel het spel ook met het stuurwiel en de analoge 3D pad is te spelen, levert dit niet het beste resultaat op. De besturing van Sega Rally is heel duidelijk gestoeld op het aloude arcade-adagium ‘Easy to learn, hard to master’. Want hoewel iedereen na een paar rondjes oefenen een fatsoenlijke tijd of positie kan halen, zul je voor die laatste extra seconde enorm hard moeten knokken. Iets wat het spel erg realistisch aan doet voelen.
Als je denkt genoeg geoefend te hebben kun je beginnen aan de Arcade Mode. Hierin zul je achter elkaar één ronde op alledrie de banen moeten voltooien. Hier staat een tijdslimiet voor, en als je die niet haalt ben je (oh, wat een verassing) game over. In deze mode rijdt je bovendien niet alleen. Er zijn 14 andere auto’s die niets liever doen dan je in de weg rijden. Mocht je deze onverlaten aan het einde van de derde race allemaal hebben ingehaald, dan volgt er een extra race op het Lake Side circuit tegen een Lancia Stratos. Zoals te verwachten is deze race erg moeilijk. Als je deze race wint unlock je de Lancia Stratos en het Lake Side circuit en kun je ze voortaan selecteren in de Time Attack Mode. Hoewel de Lancia Stratos één van mijn favoriete droomauto’s is, raad ik niemand aan ermee te gaan racen. Hij is onhandig snel en erg lastig te besturen. Winnen is bovendien net zo goed mogelijk met een Lancia of Toyota.
Een grote hulp bij de jacht op snelheid zijn de graphics. Niet alleen zijn ze voor de saturn erg mooi, ook zijn ze erg duidelijk. Er is nooit enige twijfel over waar je naartoe gaat of naartoe kunt gaan. Dit is erg prettig als je met 220 kilometer per uur over het gravel raast. De auto’s zien er bovendien erg mooi en getailleerd uit en van popup is haast geen sprake.
Over de muziek ben ik minder goed te spreken. Het is dertien in een dozijn synthesizer/rock muziek. Niet echt vervelend, maar zeker niet iets waar ik, en ieder ander verstandig mens, een cd van zou kopen. Voor de geluidseffecten geldt hetzelfde als voor de muziek. Echt goed is het niet, maar vervelend ook niet.Racemonsters horen gewoon niet zo te klinken. Leuk is wel dat een stem voor een bocht aangeeft hoe scherp deze is.
Er is dus maar heel, heel weinig mis met dit spel. De gameplay is zo heerlijk dat je geen moment problemen zult hebben met de weinige opties en het mindere geluid. Na bijna 10 jaar is dit nog steeds mijn favoriete race spel. En ik kan me niet voorstellen dat hier de komende 10 jaar verandering in komt.
Cijfer: 9
Recente reacties