Puyo Pop Fever
De Puyo Pop games van Sonic Team kennen al jarenlang een succesvolle traditie waarbij het in de eerste plaats in het land van de rijzende zon op heel wat bijval kan rekenen. Na het verschijnen op de Sega Megadrive, heeft het spel zowat alle andere consoles aangedaan. De 16bit spelers onder jullie kennen Puyo Pop misschien wel beter als ‘Dr. Robotniks Mean Bean Machine’, de naam die de Megadrive versie in het westen meekreeg en nog niet zo lang geleden terug te vinden was op de Sonic Mega Collection voor de Gamecube.
De opzet van Puyo Pop Fever is zo simpel als dat het verslavend is. Puzzel vier of meer Puyo’s aan mekaar zodat ze van het speelscherm verdwijnen. Je speelt steeds tegen een tegenstander (laat dit een vriend(in) of de computer zijn) die identiek dezelfde Puyo’s krijgt voorgeschoteld. Wanneer je een rij Puyo’s kan laten verdwijnen worden deze bij je tegenstander toegevoegd in de vorm van transparante Puyo’s. Wie het eerst helemaal bovenaan het beeldscherm komt, verliest de partij. In welke richting je de Puyo’s aan mekaar rijgt is niet belangrijk, zolang het er maar minstens vier zijn.
Wat Puyo Pop Fever echter anders maakt dan gelijkaardige puzzelgames in het genre is de sterke nadruk op het chainsysteem. De strategie is hier om je Puyo’s zo te plaatsen, dat bij het verdwijnen van één rij Puyo’s, nieuwe rijen van Puyo’s ontstaan, die op hun beurt dan weer zullen verdwijnen. Dit zorgt ervoor dat je steeds vooruit moet denken en je strategie goed plannen. Zelfs tegen middelmatige computertegenstanders zal je al van dit chainsysteem gebruik moeten maken om de partij te winnen. Als je chains kan uitvoeren zal het aantal transparante Puyo’s dat aan het speelveld van je tegenstander wordt toegevoegd, namelijk veel groter zijn.
Een andere rede om zoveel mogelijk van de chains gebruik te maken, is het Fever systeem. Indien je een aantal chains na mekaar kan uitvoeren, treedt het Fever systeem in werking. De Fever mode duurt zo’n 15 seconden en laat je toe om zeer snel een groot aantal chains uit te voeren. Aangezien je tegenstander identiek dezelfde Puyo’s voor de kiezen krijgt, kan het soms zijn dat je op hetzelfde moment in Fever mode gaat. Dit leidt vaak tot hectische en spectaculaire gevechten waarbij het scherm verandert in een waar vuurwerkfestijn. De bedoeling blijft echter om zoveel mogelijk schade bij je tegenstander te veroorzaken.
Puyo Pop Fever bevat een uitgebreid aantal gameplay opties. Eerst en vooral de Single Puyo Pop. Dit is de verhaalmode van het spel. Maak je alvast klaar voor zeemzoete Japanse kitsch met bijbehorende Japanse karakters en onzinnige dialogen. Het verhaal gaat niet verder dan wat heen en weer gebekvecht tussen je karakter en de tegenstander. De dialogen zijn zo kitscherig en slecht dat ze haast lachwekkend goed worden. Een sterke maag en zelfrelativering is hier zeker op z’n plaats.
Double Puyo Pop is de 2 player mode van het spel. In Normal Rules worden de normale Puyo Pop Fever regels toegepast net als in de normale Single player optie. In Classic Rules daarentegen is de Fever mode afwezig en worden alleen de originele Puyo Pop regels toegepast. In de Trap Rules setting is het juist onvoordelig om in Fever mode te gaan, dus het is vooral zaak om je tegenstander in Fever Mode te krijgen. Met Edit Rules is alles zelf naar wens optimaal in te stellen.
In het de optie Endless Puyo Pop kan je kiezen om enkel in Fever mode te spelen, verschillende opgelegde opdrachten uit te voeren of gewoon in je eentje, zonder tegenstander, te spelen.
Grafisch moet je dit puzzelspel in zijn context zien. Het blijft een 2D spel en zo horen puzzelspellen ook te zijn. We krijgen wel heel even een 3D demonstratie als je erin slaagt om chains te veroorzaken. Het speelveld “leunt” op dat moment heel eventjes naar achter zodat we de Puyo’s in volle 3D glorie te zien krijgen. Verder zijn de graphics heel kleurrijk, vrolijk, typisch Japans met veel cartoon invloeden. De karakters zien er trouwens allemaal even vreemd uit en hebben namen die zelfs bij de aangifte van een geboorte nooit op de geboorteakte zullen mogen komen. Maar zoals ik al zei, draait het in puzzelgames niet om de graphics. Laten we zeggen dat ze gewoon functioneel zijn en bijdragen aan de vrolijke sfeer die dit spel probeert uit te stralen.
Ook de muziek is gewoon functioneel. De soundtrack bestaat uit een aantal ongecompliceerde deuntjes die noch storen noch vervelen tijdens het spelen. Alle karakters hebben ook hun eigen stem en kreetjes die ze zeker tijdens een partijtje Puyo Pop zullen laten horen.
Nee, dit spel moet het vooral hebben van zijn gameplay. En gelukkig is die er meer dan genoeg. Meer nog, Puyo Pop is een behoorlijk verslavend spel waarbij de ‘nog één keer’ factor een erg belangrijke rol speelt. Natuurlijk komt het spel nog beter tot zijn recht wanneer je tegen een menselijke tegenstander speelt. Uren ongecompliceerd spelplezier gegarandeerd en een partygame bij uitstek.
Score: 8/10
Recente reacties