Start > Recensie > Sonic Chaos

Sonic Chaos

17 februari 2004

Sonic Chaos is één van de drie ‘echte’ Sonicspellen voor de Sega Master System en uitgebracht in 1993. Waarom Sonic Chaos niet gewoon het nummer drie mee kreeg is mij een raadsel. De opzet en het doel van het spel zijn immers gelijk aan de andere delen.

Dr. Robotnik heeft wederom een slecht plan om de wereld te veroveren en Sonic moet wederom een stuk of wat levels doorrennen op zoek naar de Chaos Emeralds. Met deze edelstenen kan hij de geschifte doctor namelijk tegenhouden. Op een paar kleine veranderingen na, die ik hieronder zal bespreken, is er dus niets nieuws onder de zon. Een gebrek aan originaliteit betekend echter nog niet dat een spel slecht is. Originele spellen zijn immers, bij wijze van spreken, op één hand te tellen.

Nee, gameplay is waarin Sonic altijd uitblonk. En Sonic Chaos verschilt daarin, zoals hierboven aangegeven, nagenoeg niet van zijn voorgangers. Om het spel toch niet helemaal als kopie van Sonic 2 door het leven te laten gaan zijn een aantal details veranderd.

Zo is er een nieuw tv’tje bijgekomen die raketschoenen in zich heeft. Met deze schoenen kun je een paar seconden met een rotsnelheid door het level vliegen en bij ringen komen die anders niet bereikbaar zouden zijn. Een plek waar deze schoenen van vitaal belang zijn, zijn de bonuslevels.

Deze bonuslevels herbergen de Chaos Emeralds en zijn te bereiken nadat je 100 ringen hebt gepakt. Deze levels bestaan uit niet meer dan lucht, gewone ringen, speciale ringen die 10 punten waard zijn en uiteraard de Chaos Emerald. Het nadeel van deze levels is de 10 punten ring. Deze zorgt ervoor dat je in no-time een enorme verzameling levens hebt en deze levens zijn gemakkelijk te houden aangezien de moeilijkheidsgraad niet erg hoog is. Zo had ik na het eerste level al meer dan 20 levens en bij het laatste meer dan 60.

Als de tijd in het bonuslevel op is hoef je het level waarin je de benodigde 100 ringen hebt behaald niet af te maken. Je begint dan aan het volgende spellevel. Er zijn in totaal 18 levels verspreid over 6 zones. Elk derde level herbergt een eindbaas, die vaak bespottelijk makkelijk te verslaan is. De werelden zijn Turquoise Hill Zone, Gigalopolis Zone, Sleeping Egg Zone, Mecha Green Hill, Aqua Planet Zone en Electric Egg Zone. Alle werelden zijn heel herkenbaar als Sonic werelden en zelfs voor Sonic’s standaard niet erg origineel.

De lage moeilijkheidsgraad en het bonuslevelsysteem zorgen ervoor dat Sonic Chaos heel snel door te spelen is. De spellevels liggen namelijk bezaait met ringen. Het is meerdere keren voorgekomen dat ik al na 30 seconden 100 ringen had en na mijn eerste keer spelen had ik hem ruim binnen een uur uitgespeeld.

Een ander nieuwtje is de mogelijkheid met Tails te spelen. Waar hij in Sonic 2 nog braaf achter Sonic aanhobbelde is hij nu een volwaardig speelbaar karakter. De verschillen met Sonic zijn echter miniem. Ze zijn allebei praktisch even snel, maar Tails kan vliegen. Hier heb je echter niets aan, aangezien Sonic zonder te vliegen ook overal bij kan komen. Een nadeel van Tails is dat hij de bonuslevels niet kan bereiken. Zo mist hij dus alle extra levens en de Chaos Emeralds. Als je het spel volgens het boekje wilt uitspelen kun je dus beter Sonic nemen.

De graphics van Sonic Chaos zijn een beetje drukker dan die van Sonic 2. De graphics van Sonic 2 zijn echter iets duidelijker en helderder. Ik vind Sonic 2 er iets mooier uitzien, maar dat is een kwestie van smaak. Sonic Chaos is zeker één van de mooiste Master System spellen. Het feit dat het een port is van de versie op de iets krachtigere Sega Game Gear is hier ongetwijfeld debet aan.

Al deze pracht en praal komt echter wel met een prijs. Het beeld is namelijk geenszins vloeiend. Zo gauw Sonic (of natuurlijk Tails) op snelheid komt begint het beeld een beetje te haperen. Het is niet heel duidelijk en het maakt het spel ook zeker niet onspeelbaar, maar het is niettemin vervelend. Vooral omdat in Sonic alles om snelheid draait.

Op het geluid valt weinig aan te merken. De standaard Sonic muziekjes en de standaard Sonic geluidjes zijn aanwezig. Ik vind de muziek irritant, maar na een minuut of tien hoor je het al niet meer. Ik val misschien in herhaling, maar ik vind de muziek in Sonic 2 iets beter. Dit is uiteraard ook een kwestie van smaak.

Conclusie:
Sonic Chaos is geenszins een slecht spel. Het is echter wel minder goed dan zijn twee voorgangers. Waar Sonic 2 een paar veranderingen kende die het spel juist beter maakten, is Sonic Chaos te ver doorontwikkeld. Het gevolg hiervan is dat de veranderingen een averechts effect krijgen. De snellere gameplay maakt het spel te kort en de mooiere graphics maken dat het beeld gaat haperen. Toch raad ik niemand af dit spel te spelen. Je kunt er best een uurtje lol mee hebben en voor de prijs hoef je het niet te laten. Het is al voor een paar euro van ebay af te halen.

Score: 7

Gerelateerde berichten:

Recensie ,

  1. Nog geen reacties.
  1. Nog geen trackbacks.